لابه لای همه حرف ها نامه ای به دستم رسید

 زمان می لرزید و من ثابت ایستاده بودم

مسخره بود!

هر دو فراموش کردیم

پیچکی پیکرمان را پای نبست

مگر به حوصله ای مشکوک

لبخند می زنیم