" آرشام آزاد" در چند پست پایین تر از من خواست که از کارهای تازه ام در این وب لاگ استفاده کنم. -برای او و دیگر بازدید کنندگان گرامی که از خواندن کارهای ده ی ۷۰ من آزرده خاطرید- خواهش می کنم این پست ها را به حساب معرفی شخصیت ادبی ام از آن زمان ها بپذیرید تا اندکی بعد که به تمنای من, خواننده ی شعر دهه ی ۸۰ ام باشید.

   به: آرشام آزاد

   از آن زمان, به دو گونه گذشت

   یکی دروازه ای بود برای درون شدن

   نیز برای برون شدن

   و زیر طاق این دروازه

                          آن نفر,  من بودم

   از توهم ابرهای برون

   و سکوت پر معنی درون

   چیزی که در خاطرم می پرورید... آن ها نبودند

   خلائی در آستانه بود:

                                     روزگاری که سپری می شد

   و انبوهی در آستانه:

                                     که همان روزگاران بودند!

   دستمایه

            تصمیمی بود که هرگز نگرفتم

                                                                                                                  12 / 1 / 82